Книга МОСКОВСКИЕ КОНТРАСТЫ
готовилась мной к печати на протяжении шести лет. Уже тогда, в
начале 90-х годов, стало ясно, что в нашем обществе происходят
разительные перемены.
Сотни тысяч нуворишей не знали куда девать
миллионы, буквально свалившиеся с неба. В Москве появились казино,
ночные клубы, дорогие рестораны, недоступные многим. В недавно
построенном супермаркете покупателя обслуживали кассиры за компьютером,
а в обветшалом магазине напротив пользовались при расчетах школьными
счетами. Стали явными контрасты в одежде, поведении, отношении
к прошлому...
А ведь раньше Москву называли образцовым
коммунистическим городом. Подавляющее большинство москвичей жили
тихо-спокойно на мизерную, по западным меркам, заработную плату.
Фиксированные цены печатались на упаковке товара, никто не понимал
слова инфляция , а железный занавес надежно прикрывал
Великую Социалистическую Державу от тлетворного влияния Запада.
Но к 1991 году старый механизм, державшийся
за счет колхозно-крепостного права и фантастической дешевизны
рабочей силы в Советском Союзе, полностью разрушился. И, конечно,
вслед за этим начала меняться психология людей. Наш национальный
характер стал решительно переплавляться.
На начальном этапе подготовки книги МОСКОВСКИЕ КОНТРАСТЫ у меня был соблазн отразить эти изменения в обществе,
используя, говоря образно, две краски: черную и белую. Скажем,
сталкивать на развороте фотографии по типу: бедный - богатый,
дорогой ресторан - дешевая столовая, шикарный Мерседес
- скромная Лада. Но скажите, много ли стран, в которых
не проявляются подобные контрасты?
Напротив, я увидел, что бурные 90-е годы
раскрыли в москвиче такие глубины, о которых многие даже не догадывались.
Отчетливее, контрастнее начало проявляться отношение к жизни вокруг, и
люди стали намного раскованнее. Другими словами, никто не старался
показать, что он живет согласно кодексу строителя коммунизма. Ярче стали заметны контрасты в архитектуре
Москвы, культурной жизни столицы.
Книга состоит из ста снимков. Через столкновение
фотографий, где изображены люди в разном душевном состоянии, мне
хотелось раскрыть характер москвича, показать, что огромный мегаполис
не уничтожил его индивидуальность. Конечно, мои наблюдения, нашедшие
отражение в фотографиях, не претендуют на обобщение, эти наблюдения
субъективны и их не следует рассматривать как всесторонний показ
жизни москвичей, что, впрочем, трудноразрешимо.
Все фотографии, подготовленные для книги
МОСКОВСКИЕ КОНТРАСТЫ, черно-белые. Этим мне хотелось
подчеркнуть ощущение документальности происходящего. В работе
в основном использовались объективы с фокусным расстоянием 100
мм, 500 мм и объектив-зум 28-200 мм.
I worked on "Moscow Contrasts" for six years . Already at the beginning of the nineties it became obvious that dramatic changes had started within our society.
Hundreds of thousands of nouveaux riches didn't know how to spend their millions, which literally fell from the sky. In Moscow there appeared casinos, night-clubs, expensive restaurants, inaccessible to the ordinary people. In the new-built supermarkets cashiers served customers from behind their computers, while in the ramshackle shop across the street counts were made with abacuses. Contrasts arose, in clothing, behaviour and in the way the past was assessed.
Moscow had always been the pre-eminent communist town. The overwhelming majority of Muscovites had lived silently, quietly, and - by western standards - from scanty earnings. Prices were printed, for ever, on the packages of goods, and no one could imagine what the term "inflation" meant. The iron curtain protected the Great Socialist State from the pernicious influence of the West.
But in 1991 the old mechanism of the Soviet Union definitely collapsed. It had functioned according to the rules of the kolkhoz and an extremely cheap labour force. And then also the psychology of people began to change. Our national character broke adrift.
When I started to work on my book "Moscow Contrasts", I was tempted to show these changes in society in two colours: black and white. A parade of clashing pictures: poor -rich, expensive restaurant - cheap mess hall, chic Mercedes - modest Lada. But aren't these contrasts characteristic of many, many countries?
On the other hand, I discovered that the nineties revealed depths inside the Muscovites, of which many had never had the slightest knowledge. The attitude towards life, the state of mind, the real people reflected themselves in sharp, contrasting and free tones. No one wanted to prove any more that he lived following the codex of the builder of communism.
Also the contrasts in the Moscow architecture, and in its the cultural life, appeared vividly.
The book consists of one hundred pictures. Through the confrontation of images I wanted to reveal the character of the Muscovite, of people in different emotional states. I tried to prove that this too large city hasn't destroyed individuality. My photographic observations do not claim general validity. They are subjective, and do not show all aspects of life in Moscow, which would be impossible.
All photographs in "Moscow Contrasts" are black-and-white. In this way I wanted to underline how I felt them to be documents of passing events. Mostly I worked with objectives with focus distances of 100 mm, 500 mm or zoom-lenses of 28-200 mm.
Pendant six annees j'ai travaille au livre "Les Contrastes de Moscou". Dиs le debut des annees 90, il etait clair que des changements dramatiques se deroulaient dans notre societe.
Des centaines de milliers de nouveaux riches ne savaient quoi faire des millions, qui leur tombaient litteralement du ciel. A Moscou des casinos, des nightclubs, des restaurants apparaissaient, inaccessibles pour les grandes masses. Dans les supermarches tout neufs, les caissiers tapaient sur des ordinateurs. De l'autre cote de la rue, dans la petite boutique tombant en ruine, on calculait encore а l'aide d'un boulier. Des contrastes surgissaient, dans les vкtements, le comportement, l'evaluation du passe.
Moscou avait toujours ete la ville communiste par excellence. La majorite des moscovites vivait silencieusement d'un salaire maigre, selon les standards de l'ouest. Les prix etaient imprimes pour toujours sur l'emballage des marchandises. Personne ne pouvait s'imaginer ce que pourrait кtre "l'inflation". Le rideau de fer isolait le Grand Etat Socialiste de l'influence pernicieuse de l'Ouest.
Mais en 1991 le vieux mechanisme tombait definitivement en panne. Il avait tourne grвce aux rиgles juridiques de la kolkhoze, et la main d'oeuvre trиs bon marche. Et alors aussi la psychologie des gens commenзait а changer. Notre caractиre national s'est mis а flotter.
Au debut de la preparation de mon livre "Les contrastes de Moscou", je voudrais exprimer ces changements en deux couleurs: le noir et le blanc. Photo aprиs photo le riche se heurterait au pauvre, le restaurant cher contre la cantine minable, la Mercedes chique contre la Lada modeste. Mais, dites-moi, n'est-ce pas ainsi dans beaucoup de pays?
De l'autre cфte, j'ai decouvert que les annees 90 ont mis а nu des profondeurs dans l'esprit du moscovite, que beaucoup de gens n'auraient jamais soupзonne avant. L'attitude envers la vie, l'etat d'esprit, les hommes mкmes se presentaient dans des contrastes dechaines. Personne ne voulait encore prouver qu'il vivait selon le codex du Bвtisseur du Communisme.Aussi les contrastes dans l'architecture de Moscou et dans la vie culturelle s'accentuaient.
Le livre est compose de cent photos. Dans la juxtaposition des images, oщ les gens sont montres dans des etats d'вme differents, j'ai essaye de devoiler le caractиre du moscovite. J'ai essaye de prouver que cette ville megalithique n'a pas detruit l'individualite. Mes observations photographiques ne pretendent pas а la validite universelle. Elles sont subjectives, et ne donnent pas un expose complet de tous les aspects de la vie des moscovites. Ce serait d'ailleurs difficile а realiser.
Tous les photos pour ce livre "Les Contrastes de Moscou" sont en noir et blanc. Ainsi j'ai voulu souligner comme j'ai ressenti le caractиre documentaire des evиnements. Dans le travail, j'ai surtout employe des objectifs а distance focale de 100 mm, 500 mm et l'objectif zoom de 28-200 mm.
Aan het boek "Moskouse Contrasten" heb ik zes jaar gewerkt. Al bij het begin van de jaren 90 was het duidelijk, dat er zich in onze maatschappij dramatische veranderingen afspeelden.
Honderdduizenden nieuwe rijken wisten niet wat aan te vangen met hun miljoenen, die letterlijk uit de hemel kwamen vallen. In Moskou verschenen er casino's, nightclubs, dure restaurants, ontoegankelijk voor de grote massa. In de nieuw-gebouwde supermarkten, bedienden kassiers van achter hun computers. In het bouwvallige winkeltje, aan de overkant van de straat, rekende men nog met een telraam. De contrasten rezen op, in kleding, gedrag en evaluatie van het verleden.
Moskou was altijd de communistische stad bij uitstek geweest. De overweldigende meerderheid van de moskovieten leefde, stil en teruggetrokken, van een naar westerse maatstaven mager loon. De prijzen waren voor eeuwig op de verpakkingen afgedrukt. Niemand wist wat het woord "inflatie" wel kon betekenen. Het ijzeren gordijn dekte de Grote Socialistische Staat veilig af voor de verderfelijke invloed van het Westen.
Maar in 1991 zakte het oude mechanisme definitief in elkaar. Het had gedraaid op de rechtsregels van de kolchoze en de wel erg goedkope arbeidskracht van de Sovjetunie. En toen begon ook de psychologie van de mensen te veranderen. Ons nationaal karakter begon te zwalpen.
Toen ik aan mijn boek "Moskouse contrasten" begon, wou ik die veranderingen in twee kleuren uitdrukken: zwart en wit. Foto na foto, zou rijk botsen met arm, het dure restaurant met de sjofele kantine, de chicke Mercedes met de bescheiden Lada. Maar dat is toch in vele landen zo?
Van de andere kant ontdekte ik dat de jaren 90 diepten blootlegden bij de moskoviet, waar velen vroeger geen benul van hadden. De verhouding tot het leven, de stemming van het gemoed, de mens zelf, kwamen in scherpere en vrijere contrasten naar voor. Niemand probeerde nog te bewijzen dat hij leefde volgens de codex van de Bouwer van het Communisme.Ook de contrasten in de architectuur van Moskou , en in het culturele leven van de hoofdstad, namen steeds scherpere trekken aan.
Het boek bestaat uit honderd foto's. Ik heb het karakter van de moskoviet willen onthullen, doorheen de confrontatie van de beelden, van de mens in verschillende gevoelstoestanden. Ik heb willen bewijzen dat deze mammoetstad de individualiteit niet heeft vernietigd. Mijn observaties op de fotografische plaat maken geen aanspraak op algemene geldigheid. Ze zijn subjectief, en ze tonen niet alle aspecten van het leven van de moskovieten. Dat zou ook moeilijk kunnen.
Alle foto's voor dit boek "Moskouse Contrasten" zijn in zwart-wit. Daarmee wilde ik onderlijnen, hoe ik ze aanvoelde als documenten van een verandering. Meestal gebruikte ik objektieven met focusafstanden van 100 mm, 500 mm of de zoomlens van 28-200 mm.
